MCU heeft zich het afgelopen weekend beraden over de moeilijke vraag naar juiste hulpverlening.
Reeds in 2010/2011 is er door MCU een onderzoek gedaan naar deze
juiste hulpverlening voor onze doelgroep. Daarvoor zijn verschillende
specialisten op het gebied van traumaverwerking geconsulteerd. Een van
de vragen die de specialisten naar voren brachten was: “wat is er zo
bijzonder en wat zijn de specifieke kenmerken van jullie doelgroep?”.
Een vraag waar eerder de commissie Deetman I en II
deels
antwoord op heeft gegeven. Een andere belangrijk kenmerk van religieus
slachtoffer misbruik / geweld werd uitstekend verwoord door Thomas Doyle
in het boekwerk ‘het overleven van de geest’.
Thomas Doyle schrijft:
Seksueel misbruik van kinderen en minderjarigen door
geestelijken die men vertrouwt heeft een uniek trauma als gevolg. De
ruime meerderheid van de slachtoffers zijn toegewijde leden van hun
kerkgemeenschap met een uitzonderlijk groot vertrouwen in de priester en
in het religieuze systeem. De heftigheid en de vernietigende gevolgen
van het trauma als gevolg van misbruik door priesters zijn rechtstreeks
gerelateerd aan de emotionele band tussen slachtoffer en misbruiker. Die
band vindt zijn oorsprong in omstandigheden die worden omschreven als
spiritueel maar die in werkelijkheid giftig zijn en leiden tot een
traumatische relatie waarmee seksueel misbruik gepaard gaat.
Wij geloven dat er vanaf het moment van het misbruik door
de tijd heen een negatief / geïsoleerd naar 'zichzelf' gericht schuld /
schaamte complex is ontstaan bij de slachtoffers. Waarbij deze schuld /
schaamte tegenover hogere machten, religieuzen als maatschappelijke
krachten, als tegen over 'het geblokte zelf' moet worden herontdekt. 
Echter
eerst de afwijzing- 'dood'- van het lichaam tot gevolg, in onze termen
een mens moet zichzelf weer gaan voelen, hervoelen tot in zijn tenen.
Lichaam en geest één worden, na een doelgerichte therapie die oog heeft
voor deze 'state of body and mind'.
Zonder de kennis over deze ‘geest’ en het geblokte lichaam is
hulpverlening aan onze doelgroep niet mogelijk. Ook in 2010/2011 werd er
geconcludeerd dat de kennis betreffende de achtergrond van onze
doelgroep bij heel veel hulpverleners simpelweg ontbrak. Verkeerde
diagnoses/medicatie en verwijzing naar specialisten die deze kennis wel
hadden (en hebben) ontbrak (ontbreekt) met alle desastreuze gevolgen
voor de betrokkenen van dien.
Ook dient de relatie tussen pleger en slachtoffer te worden bezien,
van plegers bestaat nauwelijks een profiel, onderzoek resultaten worden
stil gehouden voor wetenschappelijke literatuur, hoewel deze kennis in
het psychology South Down institute in Toronto, Canada voorradig is, en
waar veel overspannen priesters zitten in verband met hun seksuele
geaardheid / gevoelens. Een priester kwam uit de kast en verklaarde over
zijn verblijf in South Down: "
We don't have secrets; our secrets have us." Hiervan zijn de slachtoffers zelf deel van geworden.
Het is de combinatie celibaat en zwijgplicht die zowel voor fysieke
als psychische problemen zorgt. Zouden de therapeuten op het Southdown
instituut hier lichaam en geest scheiden, de katholieke oplossing
'boetedoening' toepassen. Gaat u maar op uw kamertje bidden?
Gelukkig heeft de tijd niet stilgestaan en zijn er maatschappelijk
een aantal dingen ondernomen om de ernst en noodzaak van goede
hulpverlening te onderbouwen, met name noemen wij het advies-rapport van
de gezondheidsraad van 28 juni 2011. Het voortschrijdend inzicht bij
wetenschappers betreffende dit onderwerp is tevens hoopgevend te noemen.
De ervaring van een groot aantal slachtoffers leert dat er nog een
ander groot struikelblok wordt waargenomen. Dit struikelblok betreft de
economische afweging van zorgverzekeraars. Hierop komen wij in een later
stadium graag terug.
Om anno 2014 het hulpverleningsproces goed van de grond te krijgen stellen wij het volgende voor:
- Omschrijf de specifieke kenmerken van onze doelgroep en informeer
met name de eerste/tweede lijn’s hulpverleners door middel van
artikelen/interviews in de vakbladen van deze hulpverleners.
- Stel een businesscase op voor zorgverzekeraars/aanbieders waaruit
blijkt dat het korte termijn denken “penny wise” maar op de lange
termijn “pound foolish” is, we hebben het hier namelijk over
“volksgezondheid in de tijd”.
We zijn het eens met Klokk betreft de opmerking van Guido Klabbers
over het platvorm Hulpverlening en begrijpen niet dat er steeds
eenzijdig mensen, organisaties benoemd worden, structuren worden
aangeboord waarmee de slachtoffers niet gediend zijn.
Mediation
Uit een snelle inventarisatie blijkt dat het overgrote deel van de
MCU achterban door het terugtrekken van de ärme brüder Franciscanen
congregatie niets ziet in dit traject. Ook de Augustinessen groep kan en
wil geen mediation aangaan daar de dader(s) buiten beeld blijven, en
nergens sprake is van een diepgaand daderprofiel. Een ‘religieus
bunkersyndroom’ ligt aan de wortel van het geïsoleerde slachtoffer die
zijn plaats in de samenleving moeizaam kon vinden, en in zijn naaste
omgeving met veel stilzwijgen zijn trauma’s overhevelde op gezin,
familie die nooit begrepen wat er speelde.
Niet naar de dokter maar de dokter naar u. Thuishulp die hierop is
afgestemd kan het hele gezin in beeld brengen, en daarmee de hoeksteen
van de samenleving dienen, een mogelijk zinvolle variant.
Wij vertrouwen er op u voor dit moment voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
Bert Smeets, Corrie en Leo Bel, Willem Bosch
Bestuur Stichting MCU-Maastricht
Hallo,
we zijn er weer, even problemen met de domein naam, u weet van alle
kanten wordt er in uw beurs getast...als je maar betaald!
december 14th, 2013
Voor de duidelijkheid het art.5 uit de compensatieregeling van 30-08-2012;
Artikel 5: Er bestaan vijf categorieën van financiële compensatie:
1. in geval van seksueel getinte handelingen of uitlatingen waardoor de lichamelijke of geestelijke integriteit werd geschonden, anders dan handelingen bedoeld in de hierna volgende categorieën: compensatie tot € 5.000;
2. in geval van betasting van intieme delen: compensatie van € 7.500;
3. in geval van een langere periode van betasting van intieme delen, afhankelijk van frequentie, zwaarte en bijkomende omstandigheden: compensatie tussen € 10.000 en € 20.000;
4. in geval van eenmalige tot enkele malen verkrachting: compensatie van € 25.000;
5. in uitzonderlijke gevallen van seksueel misbruik of in gevallen bedoeld in categorieën 3 en 4 waarin de vermogensschade van de aanvrager door het seksueel misbruik substantieel is en het causaal verband tussen het seksueel misbruik en die schade niet aan gerede twijfel onderhevig is: compensatie tot een maximum van € 100.000.
Er is reeds door deskundigen aangetoond dat zijn invaliditeit in direct verband staat met zijn verleden.
Zijn verlies van inkomsten is op basis van zijn latere universitaire opleiding enorm te noemen.
Ik heb goede hoop dat hij verlies van inkomsten vergoed krijgt.
Met dit schrijven wil ik duidelijk maken dat uitspraken alleen geen hout snijden, een gedegen professionele basis waarop je klacht is gebaseerd is onmisbaar.
Als begeleider van een klager ben ik als deskundige van het voormalige internaat Huize St. Joseph aanwezig geweest bij een zitting van de klachten commissie van het Meldpunt seksueel misbruik RKK in Utrecht.
Ik durf en mag hier schrijven dat mijn ervaring schokkend is. De behandeling van slachtoffers. De mondsnoeren van mij als deskundige en het ongeneerd rondgraaien in mijn documenten en administratie zodra ik even de zaal had verlaten door de voorzitter mevr. mr. C.C. de Rijke-Maas is meer dan onbeschoft.
Op mijn klacht daarover wordt ik doorverwezen naar de klachtencommissie van de klachtencommissie.
Een zeer onbeleefde oud rechter mevr. mr. C.C. de Rijke-Maas die achterbaks in eigendommen van anderen laat graaien, een priester van het bisdom Utrecht die dat toelaat en een raadslid van de gemeente Dordrecht, oud medewerker van het ministerie van Justitie die dit alles schijnbaar normaal vind.
Dit drietal zou dan een respectabel tribunaal moeten vormen maar in daad is het een bij elkaar geraapt geldgraaiend zooitje ongeregeld.
Vier klachten op een dag van een en dezelfde klager betekend meer dan 6 uur oponthoud tijdens en tussen de zittingen in een toegewezen magazijn of buiten in de regen onder het dak van de fietsenstalling zonder pauze.
Eerst op een schriftelijke klacht heeft men beterschap beloofd, kontroleren kan ik dat niet.
Over de reactie van Bert aangaande de tijdeijke “Down” van zijn site wil ik het volgende zeggen.
Mij is gebleken dat vergoedingen worden uitbetaald in een “Finale kwijting”
In internet is de volgende verklaring te lezen,
“Met finale kwijting wordt de wederzijdse afspraak bedoeld om niet meer op de zaak terug te komen. U zet als het ware samen met de tegenpartij een dikke streep onder de zaak.
Als partijen elkaar aan het slot van een schaderegeling over en weer ‘finale kwijting’ verlenen dan wordt dat opgenomen in een vaststellingsovereenkomst. Alleen als er sprake is van bedrog of in andere zeer uitzonderlijke omstandigheden kunt u nog op de zaak terugkomen.
Het moment van kwijting valt vaak samen met betaling van de definitieve schade-uitkering door de aansprakelijke partij. U moet op dat moment dus goed bedenken of de tijd wel rijp is voor een definitieve regeling van uw schade.”
Of klagers bij een schadevegoeding een Finale kwijting ondertekenen is aannemelijk. Mij ontgaat evenwel het zwijgen van slachtoffers die reeds een vergoeding hebben gekregen.
Wordt de vergoeding in een finale kwijting overeenkomst gezien als schadevergoeding of wordt hier ook zwijgplicht opgelegd om getuigenverklaringen aan anderen te vermijden?
Dat laatste lijkt mij het geval te zijn.
Mocht iemand een finale kwijting hebben onderschreven, zou ik daar graag eens een kopie van willen zien.
Ik neem aan als een bedrag van meer dan 20.000 € wordt uitgekeerd er iets wordt ondertekend.
Mensen die dus bij de commissie in Utrecht zijn geweest en aansluitend uit internet verdwijnen laden onmiddelijk een verdacht op zich. Zo is dat natuurlijk ook met ûs Bertje
Maar ik heb de Registrar van Bert zijn homepage nagekeken in internet en deze stond inderdaad op “hold” en niet op “deleted”. Dus Bert ik ben blij dat je weer terug bent.
Mochten klagers van het voormalige internaat Huize St. Joseph ondersteuning nodig hebben in Utrecht ga dan naar http://www.volh.nl en schrijf een mailtje naar mij.